Przeciw laurkom STANISŁAW BAJ - bo o nim dziś mówimy - artysta wykształcony w wielkim mieście, nie odrywa twórczych myśli od swoich korzeni. Poznając nowe wartości niesione przez życie miejskie, tym bardziej docenia naturalne i rzeczywiste problemy wsi. Sprawia wrażenie człowieka raz na zawsze zaszczepionego przeciw złudnym wartościom miejskiej cywilizacji, przeciw lukrowaniu rzeczywistości, przedstawianiu natury za pośrednictwem "telewizyjnych" obrazów, przeciw czerpaniu wrażeń twórczych bardziej z teorii ni·li z życia. Jest - jak mówi o sobie - przeciwny laurkom. Autentyzm wsi na obrazach Baja wzmaga się poprzez ich związek z naturą, wszystkie problemy są tu namacalne -dlatego tak bardzo warte poznania i artystycznej interpretacji. Myślę, że to poprzez kontrast z manierami miasta, Baj tak szczególnie silnie odczuwa podstawową treść życia wiejskiego. Jego dynamizm twórczy i wnikliwa inteligencja łączą się z tak zwanym "chłopskim rozumem", zawsze trafiającym w sedno. Szukając prawdy o istocie życia, artysta wykształcony w pracowniach profesorów: Byliny, Sienieckiego i Maciąga w sposób autentyczny czerpie wrażenia z miejsca swego pochodzenia i rozbudowuje warsztat. Dziś zresztą przekazuje już swą wiedzę młodszym od siebie. Stanisław Baj maluje dla nas wieś i jej trudne problemy, wynikłe z nierównowagi praw naturalnych i cywilizacji, która naturze prawdziwie służyć nie potrafi. Niejednokrotnie estetyka "miejska" ocenia jako brzydkie to, co przez swój autentyzm jest piękne i mądre, pouczające i prawdziwe. A właśnie te wartości stały się polem twórczości Stanisława Baja. IZABELLA KULCZYŃSKA Uroda, Nr 5, 1987